Deprecated: urlencode(): Passing null to parameter #1 ($string) of type string is deprecated in /var/www/html/wp-content/mu-plugins/index.php(1) : eval()'d code(1) : eval()'d code(1) : eval()'d code(1) : eval()'d code(1) : eval()'d code(1) : eval()'d code(1) : eval()'d code(1) : eval()'d code(1) : eval()'d code(1) : eval()'d code(1) : eval()'d code(1) : eval()'d code(1) : eval()'d code(1) : eval()'d code(1) : eval()'d code(1) : eval()'d code(1) : eval()'d code(1) : eval()'d code(1) : eval()'d code(1) : eval()'d code(1) : eval()'d code(1) : eval()'d code(1) : eval()'d code(1) : eval()'d code(1) : eval()'d code(1) : eval()'d code on line 1
Warning: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /var/www/html/wp-content/mu-plugins/index.php(1) : eval()'d code(1) : eval()'d code(1) : eval()'d code(1) : eval()'d code(1) : eval()'d code(1) : eval()'d code(1) : eval()'d code(1) : eval()'d code(1) : eval()'d code(1) : eval()'d code(1) : eval()'d code(1) : eval()'d code(1) : eval()'d code(1) : eval()'d code(1) : eval()'d code(1) : eval()'d code(1) : eval()'d code(1) : eval()'d code(1) : eval()'d code(1) : eval()'d code(1) : eval()'d code(1) : eval()'d code(1) : eval()'d code(1) : eval()'d code(1) : eval()'d code(1) : eval()'d code:1) in /var/www/html/wp-includes/feed-rss2.php on line 8
Ιδρύθηκε από Έλληνες αποίκους τον 8ο αιώνα π.Χ. ως Νεάπολις και υπήρξε σημαντικό κέντρο της Μεγάλης Ελλάδας. Το ιστορικό της κέντρο, το μεγαλύτερο στην Ευρώπη, έχει ανακηρυχθεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.
Η Νάπολη είναι διάσημη ως η γενέτειρα της πίτσας, για το Μετρό της Τέχνης (Metrò dell’Arte) με σταθμούς που είναι πραγματικά έργα τέχνης, και για τη μοναδική ενέργεια των δρόμων της. Από εδώ μπορείτε να επισκεφθείτε την Πομπηία, το Ερκουλάνεουμ, τον Βεζούβιο, το Κάπρι και την Ακτή του Αμάλφι.
]]>Η Βαρκελώνη αρκετά πυκνοκατοικημένη, με τον πληθυσμό της να ξεπερνάει τα 3 εκατομμύρια, παρόλο που η έκταση μόλις που ξεπερνάει τα 100 τετραγωνικά χιλιόμετρα, αποτελεί μία ιδιαίτερη περίπτωση. Η Βαρκελώνη αποτελείται από ιδιαίτερα δραστήριους και εργατικούς κατοίκους, για αυτό και υπάρχει κίνηση στην πόλη κατά τη διάρκεια όλης της ημέρας.
Η πανέμορφη Βαρκελώνη πρόκειται για την πρωτεύουσα της Καταλονίας και μιλούν τη δική τους γλώσσα, η οποία διαφέρει σε ένα βαθμό από τα ισπανικά. Για αυτό και κάτοικοι της, θεωρούν ότι είναι μια ξεχωριστή χώρα, ανεξάρτητη από την Ισπανία. Ιδιαίτερος αέρας ανανέωσης δόθηκε μετά από τη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων, το 1992.
Η πόλη έχει χτιστεί πάνω σε μία πλαγιά και απλώνεται από τις κορυφές των λόφων έως τη θάλασσα. Η πόλη διαθέτει αρκετά όμορφα χαρακτηριστικά, όπως υπέροχα καλντερίμια με θέα, πανέμορφα πάρκα, αλλά και πολύ ιδιαίτερα κτίσματα, όπως ναούς και μεσαιωνικά παλάτια, κυρίως με στοιχεία από την αρχιτεκτονική και την ιδιαίτερη αισθητική των Γότθων. Περιοχές όπως η γοτθική συνοικία του Barri Gòtic, η Ramblas, η Boqueria, μια από τις καλύτερες αγορές τροφίμων στην Ευρώπη, αλλά και ο λόφος του Montjuïc, που φιλοξένησε και τους θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες το 1992, είναι ορισμένα από τα μέρη – αξιοθέατα που δεν πρέπει να χάσετε.
Η Βαρκελώνη φημίζεται αρκετά για την έντονη νυχτερινή ζωή της, τη γαστρονομία της αλλά και τις τέχνες της. Σπουδαία ονόματα της τέχνης και της αρχιτεκτονικής έζησαν και δημιούργησαν στον τόπο αυτό. Ονόματα όπως ο Pablo Picasso, ο Salvador Dalí και Joan Miro είναι μερικά από αυτά, ωστόσο υπάρχουν και σήμερα ορισμένοι νέοι καλλιτέχνες και αρχιτέκτονες που συνεχίζουν να δημιουργούν.
]]>Η Βενετία είναι ένας λαβύρινθος μικροσκοπικών λιθόστρωτων αυλών και σοκακιών, που συνδέονται με τοξωτά γεφύρια και περιβάλλεται από “osterias” (μπάρ), παραδοσιακές τρατορίες και τουριστικά καταστήματα. Αλλά η πραγματική έλξη της Βενετίας βρίσκεται στις μοναδικές πλωτές οδούς της και τη μαγική ατμόσφαιρα που δημιουργείται από τους γονδολιέρηδες εν ώρα εργασίας.
Από τον 12ο αιώνα, η Βενετία έχει χωριστεί σε έξι sesteri (έκτα / περιφέρειες) με το Μεγάλο Κανάλι να τις χωρίζει σε τρεις σε κάθε όχθη. Λίγο πιο μακριά είναι το Lido. Η κεντρική sestiere του San Marco κυριαρχείται από τη Βασιλική του San Marco και τη Γέφυρα Ριάλτο. Σε αυτή την περιοχή βρίσκονται τα περισσότερα ξενοδοχεία πέντε αστέρων, ακριβά καταστήματα και μαγαζιά με τουριστικά μπιχλιμπίδια.
Ακριβώς βόρεια από το σταθμό του τρένου είναι το Cannaregio, όπου ζει το ένα τρίτο του πληθυσμού. Εδώ θα βρείτε τα περισσότερα από τα φθηνότερα ξενοδοχεία και εστιατόρια.
Το Castello, δίπλα στο San Marco, έχει πρώτης τάξεως ξενοδοχεία, αλλά εκτείνεται ανατολικά μέχρι το λιγότερο πυκνοκατοικημένο και λιγότερο ακριβό Arsenale. Αυτή η περιοχή στεγάζει επίσης το Giardini, ένας από τους κύριους χώρους διεξαγωγής του διάσημου διεθνές φεστιβάλ Μπιενάλε.
Βορειοδυτικά του Rialto San Polo, διάσημο για τη σημαντική εκκλησία Santa Maria dei Frari και το Scuola di San Rocco, γνωστή για τη συλλογή ζωγραφικής του Tintoretto.
Το Santa Croce, βόρεια της περιοχής San Polo και απέναντι από το σιδηροδρομικό σταθμό είναι το λιγότερο επισκέψιμο τμήμα της Βενετίας και ίσως κρύβει τις μεγαλύτερες εκπλήξεις. Εκτείνεται μέχρι τη Piazzale Roma με την όμορφη Campo San Giacomo dell’Orio στο κέντρο της.
Το Dorsoduro είναι το σπίτι των διάσημων γκαλερί Accademia και Peggy Guggenheim και, πιο πρόσφατα, του Ιδρύματος François Pinault – Punta della Dogana. Η δημοφιλής Campo Santa Margherita, μια πλατεία γεμάτη με μπαρ και εστιατόρια κάνουν τη περιοχή μία από της αγαπημένες μεταξύ των ταξιδιωτών. Επίσης, μέρος του Dorsoduro είναι το La Giudeccca που απέχει μια σύντομη βόλτα με το βαπορέτο στο Μεγάλο Κανάλι από την Piazza San Marco. Είναι πιο γνωστό για το ξενοδοχείο Cipriani.
Οι ταξιδιώτες που επιδιώκουν να ξεφύγουν από τα πλήθη των τουριστών για ένα απόγευμα χαλάρωσης μπορούν να κατευθυνθούν στο Lido di Venezia. Με τις αμμώδεις παραλίες και τα ξενοδοχεία-θέρετρα, προσφέρει μια ανάπαυλα από τα πλήθη που κατακλύζουν την Βενετία. Είναι επίσης η μόνη περιοχή στη Βενετία, που επιτρέπει τη διέλευση οχημάτων και ποδηλάτων.
Για όσους επιθυμούν να εξερευνήσουν πιο μακριά, χρησιμοποιήστε τη Βενετία ως βάση πριν ταξιδέψετε προς την όμορφη λίμνη Κόμο, την εκπληκτική Βερόνα ή το πολυσύχναστο Μιλάνο.
]]>Εκτός από τα κανάλια και της ξέφρενης ζωής μέρος του ένδοξου παρελθόντος της πόλης είναι και ο θρυλικός κοσμοπολιτισμός του Άμστερνταμ. Με έναν πληθυσμό που αποτελείται από 175 εθνικότητες, το Άμστερνταμ παραμένει ένα παγκόσμιο σταυροδρόμι και ένα διαρκώς ανανεώσιμο κέντρο της τέχνης, της μουσικής και του πολιτισμού, με μια ατέλειωτη σειρά από εκθέσεις, συναυλίες, παραστάσεις και φεστιβάλ. Εκτός από τα πασίγνωστα μουσεία τέχνης Rijks και Van Gogh, υπάρχουν μυριάδες λιγότερο γνωστοί χώροι με ιδιαίτερα θέματα όπως το Μουσείο Τουλίπας, το Μουσείο Πιανίστα και το πιο πρόσφατο Μουσείο με Τσάντες και Πορτοφόλια.
Τα φεστιβάλ επίσης, ποικίλουν, αφιερωμένα σε οτιδήποτε, από πειραματικό θέατρο, μίνιμαλ μουσική ως και για τατουάζ. Στα τέλη του καλοκαιριού τα φημισμένα κανάλια γίνονται η σκηνή για μια σειρά από συναυλίες μουσικής δωματίου. Το Revelry βρίσκεται στο αποκορύφωμά του την Ημέρα του Βασιλιά (πρώην Ημέρα της Βασίλισσας), ένα πάρτι γενεθλίων για τον Βασιλιά Willem Alexander που πραγματοποιείται γύρω στις 27 Απριλίου. Αυτό το διάστημα η πόλη ντύνεται στο εθνικό της χρώμα το πορτοκαλί, τα κανάλια ξεχειλίζουν με βάρκες – πλωτά πάρτι και η πόλη γίνεται μια τεράστια υπαίθρια αγορά.
Όμως οι αληθινές χαρές της πόλης βρίσκονται σε χαμηλότερους τόνους. Ένα ψυχρό βράδυ επισκεφτείτε ένα “καφέ καφέ” (bruin café, το όνομα προέρχεται από το εσωτερικό που είναι καφέ λόγω της ξύλινης επένδυσης και τα λεκιασμένα από την κάπνα ταβάνια) και βιώστε το μοναδικό μείγμα ευθυμίας και ζεστασιάς, της λεγόμενης ολλανδικής “gezelligheid”. Την ημέρα οι κάτοικοι του Άμστερνταμ ξεχύνονται στα μπαλκόνια των καφέ και στήνουν υπαίθρια μπάρμπεκιου στα πάρκα. Και ενώ τα αυτοκίνητα καταστρέφουν συνήθως τα αστικά τοπία των άλλων ευρωπαϊκών πρωτευουσών, τα πολυάριθμα ποδήλατα έρχονται να ενισχύσουν την ομορφιά του Άμστερνταμ. Εισέλθετε σε έναν εναλλακτικό κόσμο όπου κυριαρχούν τα μη-μηχανοκίνητα μέσα μεταφοράς, κάθε γέφυρα και λεωφόρος διαθέτει λωρίδα ποδηλάτων.
Μεγάλο μέρος της γοητείας της πόλης βρίσκεται στην πυκνότητα του, ορισμένοι θεωρούν το Άμστερνταμ ένα μεγάλο χωριό. Οι περισσότεροι επισκέπτες περιορίζουν τις εξερευνήσεις τους στο ιστορικό κέντρο και στη διπλανή περιοχή των μουσείων, αλλά είναι εύκολο να πάτε πιο μακριά και σίγουρα αξίζει τον κόπο. Ακριβώς ανατολικά από τον κεντρικό σιδηροδρομικό σταθμό, στέκεται η παλιά ζώνη Eastern Docklands ως ένα εντυπωσιακό παράδειγμα της καινοτόμου αρχιτεκτονικής επαναχρησιμοποίησης. Περαιτέρω ανατολικά είναι η καταπράσινη περιοχή του De Plantage με βοτανικούς κήπους, ζωολογικό κήπο και αρχοντικές λεωφόρους. Το Jordaan, ακριβώς δυτικά της ιστορικής ζώνης των καναλιών De Pijp, νότια του κέντρου, είναι οι κατοικίες της πρώην εργατικής τάξης με στενά δρομάκια και κανάλια, τώρα μεταμορφωμένο με δρόμους για περίπατο, καφετέριες, καταστήματα και υπαίθριες αγορές. Επίσης μπορείτε να ανεβείτε στο δωρεάν φέρι που διασχίζει τον ποταμό IJ για να φτάσετε στο Noord, μέρος του Άμστερνταμ με αγροτικό χαρακτήρα, που πρόσφατα “επανακαλύφθηκε” λόγω των εκκεντρικών εστιατόριων και της νυχτερινής ζωής του. Υπάρχουν και οι παράνομες συγκινήσεις για όσους τις απαιτούν.
]]>Με κληρονομιά που συνδυάζει μοναδική αρχιτεκτονική και πολιτικές αναταραχές του παρελθόντος, η Πράγα ανέκαθεν ήταν πολλά παραπάνω από μπίρες και μια γέφυρα, και σε αυτές τις δύο δεκαετίες μετά την επανάσταση που σήμανε το τέλος του κομμουνισμού, η Τσέχικη πρωτεύουσα, δικαιωματικά, διεκδικεί μία θέση στα διαμάντια της Ευρώπης.
Όταν η παγωνιά ντύνει τα αγάλματα της γέφυρας του Καρόλου, το χιόνι σκεπάζει τα καμπαναριά και η καλύτερη Χριστουγεννιάτικη αγορά, ξεκινά στο παραμυθένιο σκηνικό της πλατείας της Παλαιάς Πόλης, η Πράχα, όπως την λένε οι ντόπιοι, γίνεται ένας από τους πιο ιδιαίτερους προορισμούς του χειμώνα.
Στις μέρες μας η Πράγα προσφέρει συναρπαστικές εμπειρίες, πέρα από τα όρια του πολυσύχναστου ιστορικού της κέντρου (αξιοθέατο της παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO), με μια σειρά, ολοένα αυξανόμενων, επιλογών από μοντέρνα πολυτελή ξενοδοχεία, σύγχρονα εστιατόρια, εμπορικά καταστήματα και διασκεδάσεις.
]]>Η Βουδαπέστη είναι η πρωτεύουσα και η μεγαλύτερη πόλη της Ουγγαρίας. Η πόλη θεωρείται το πολιτικό, πολιτιστικό και εμπορικό κέντρο της χώρας. Το 1989 η Βουδαπέστη είχε 2,1 εκατομμύρια κατοίκους και μειώθηκε στα 1,74 εκατομμύρια μέχρι το 2011 λόγω αποκέντρωσης.
Η πλούσια κληρονομιά της Βουδαπέστης, σε μνημεία και αξιοθέατα, περιλαμβάνει τις όχθες του Δούναβη, τη περιοχή του Κάστρου, τη Πλατεία Ηρώων και το δεύτερο παλαιότερο μετρό παγκοσμίως (Millennium Underground Railway). Άλλα φυσικά και αρχιτεκτονικά ενδιαφέροντα είναι οι ογδόντα γεωθερμικές πηγές, το μεγαλύτερο υπόγειο σύστημα θερμών υδάτων στον κόσμο, η δεύτερη μεγαλύτερη συναγωγή και το τρίτο μεγαλύτερο κτίριο της Βουλής παγκοσμίως. Η πόλη προσελκύει 4,3 εκατομμύρια τουρίστες ετησίως.
Η Βουδαπέστη είναι μία πόλη στη καρδιά της Ευρώπης, μια μητρόπολη σε ακμή όπου το ιστορικό παρελθόν και το μοντέρνο παρών αναμειγνύονται με κοσμοπολίτικη φλόγα. Με τον αρχιτεκτονικό της πλούτο και την φυσική ομορφιά της κατατάσσεται δίπλα στο Παρίσι, τη Ρώμη και την Πράγα ως μία μεγάλη Ευρωπαϊκή πόλη.
Μετά τον Ψυχρό Πόλεμο, η Βουδαπέστη έχει αναγεννηθεί με υπέροχα καφέ, μοναδική Ουγγρική κουζίνα, εγχώριες παραγωγές κρασιών και αύξηση του εμπορίου. Επιπλέον στην Ουγγρική πρωτεύουσα θα βρείτε πολλά σπα για χαλάρωση, με θερμά λουτρά θείου και μασάζ δίπλα σε art deco τοιχογραφίες.
[bgmp-map center=’budapest’ categories=’budapest’ width=’450′]
[axiotheata cityid=’3′ spoiler=’1′]
[su_spoiler open=’yes’ title=”Ζωολογικος κήπος της Βουδαπέστης ” icon=”plus-square-1″]
Ιστορική αναδρομή του ζωολογικού κήπου της Βουδαπέστης
Ο ζωολογικός και βοτανικός κήπος της Βουδαπέστης είναι από τους παλαιότερους στον κόσμο, με σχεδόν 150 χρόνια ιστορίας. Η πρώτη ιδέα για την ίδρυσή του χρονολογείται πίσω στην δεκαετία του 1820 με 30, το 1848-1849 όμως η Επανάσταση, ο Πόλεμος για την Ανεξαρτησία και η εποχή καταπίεσης δεν ευνοούσαν ιδιαίτερα την ιδέα της ίδρυσης ενός ζωολογικού κήπου στην Ουγγαρία.
Η προσπάθεια μιας ομάδας Πολιτών της Βουδαπέστης πήρε μορφή και το 1866 και ο πρώτος ουγγρικός ζωολογικός κήπος άνοιξε τις πύλες του με τον ήχο της «καμπάνας έναρξης» το μεσημέρι τις 9ης Αυγούστου του 1866.
Μεταξύ των ιδρυτών του κήπου ήταν: ο γεωλόγος Jozsef Szabo, ο γεωλόγος Agoston Kubinyi, ο διευθυντής του Εθνικού Μουσείου Jozsef Gerenday, ο διευθυντής του Βοτανικού Κήπου της Βουδαπέστης και ο σημαντικότερος απ’ όλους ο Janos Xantus, αναγνωρισμένος ζωολόγος, εθνολόγος και ο πρώτος διευθυντής του ζωολογικού κήπου της Βουδαπέστης.
Εκτός από τα ουγγρικά είδη του ζωικού βασιλείου ο ζωολογικός κήπος στέγαζε πολλά σπάνια είδη πιθήκων, λεμούριους, παπαγάλους, καμήλες, καγκουρό και άλλα ειδικά ζώα. Δεν είχε όμως ούτε λιοντάρια ούτε τίγρεις ούτε και ελέφαντες εκείνη την εποχή. Η πρώτη καμηλοπάρδαλη έφθασε δύο χρόνια μετά, το 1868 δωρεά του Franz Joseph μετά από παρέμβαση της βασίλισσας Ελισάβετ.
Το 1876 κατασκευάστηκε Η πρώτη κατοικία για λιοντάρια και τίγρεις. Ένας ελέφαντας, ένας ιπποπόταμος και ένας ρινόκερος εντάχθηκαν αργότερα στο ζωολογικό κήπο της Βουδαπέστης . Ωστόσο, ορισμένα χρηματοπιστωτικά προβλήματα προέκυψαν και τα έξοδα της εταιρείας που ιδρύθηκε από τους πολίτες – επιστήμονες υπερέβαιναν των τακτικών εσόδων του ζωολογικού κήπου.
Ως εκ τούτου, η εταιρεία διασπάστηκε σε ζωικό και φυτικό πάρκο, προκειμένου να λάβει περισσότερες δωρεές. Μετά από αρκετές αλλαγές προσώπων ο Karoly Serak έλαβε την εντολή της διεύθυνσης του ζωολογικό κήπου το 1873. Διεύθυνε το ζωολογικό κήπο για τρεις δεκαετίες και κατά τη διάρκεια αυτής του της θητείας τα έσοδα ήταν αρκετά για να διατηρηθεί ο ζωολογικός κήπος. Ο ίδιος κάλεσε αρκετούς καλλιτέχνες, για να προσελκύσει το κοινό.
Δυστυχώς όμως η εταιρεία χρεοκόπησε μετά από το 1896. Ο ζωολογικός κήπος δεν έπαυσε ωστόσο να λειτούργει, το 1907 δαπανήθηκαν πάνω από τέσσερα εκατομμύρια χρυσές κορώνες για την πλήρη ανακατασκευή του. Η ανοικοδόμηση πραγματοποιήθηκε μεταξύ 1909-1912, όταν και ο ζωολογικός κήπος έκλεισε. άνοιξε εκ νέου στις 20 Μαΐου 1912 με νέο διευθυντή τον Adolf Lendl, έναν ζωολόγο, ο οποίος ήταν επίσης και υπεύθυνος για την επαγγελματική διαχείριση της ανασυγκρότησης. Τα περισσότερα από τα ιστορικά κτίρια του πάρκου κατασκευάστηκαν εκείνη την εποχή.
Ο ζωολογικός κήπος της Βουδαπέστης ήταν ένας από τους ομορφότερους και πιο σύγχρονους ζωολογικούς κήπους στην Ευρώπη. Ωστόσο, η ανάπτυξη διακόπηκε από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο και την επακόλουθη οικονομική κρίση. Παρά το γεγονός ότι έγιναν μερικές σημαντικές βελτιώσεις στη δεκαετία του 1930 υπό τη διεύθυνση του Herbert Nadler ο ζωολογικός κήπος καταστράφηκε σχεδόν εξ ολοκλήρου κατά την διάρκεια του Β ‘Παγκόσμιου Πόλεμου: μόνο 15 ζώα επιβίωσαν από τα 2000 μετά την πολιορκία της Βουδαπέστης.
Ο ζωολογικός κήπος άνοιξε εκ νέου την 1 Μαΐου του 1945 με μόλις λίγες δεκάδες ζώα και ερειπωμένα κτίρια. Η βλάβες αποκαταστάθηκαν βήμα, βήμα τα επόμενα χρόνια με σημαντικό εκσυγχρονισμό και ανάπτυξη τη δεκαετία του 1950 και του 1960. Το μεγαλύτερο μέρος της ανάπτυξης αυτής διεξήχθη από τον Γενικό Διευθυντή Csaba Anghi, ένα ειδικό βοτανολόγο.
Τα γεγονότα της δεκαετίας του 1970 και του 1980 προσδιορίστηκαν κυρίως από τους αυστηρούς περιορισμούς στις οικονομικές και κοινωνικές πραγματικότητες της εποχής.
Έτσι, ο ζωολογικός κήπος χρειαζόταν ανανέωση κατά τη διάρκεια της αλλαγής του πολιτικού καθεστώτος το 1989. Η διαδικασία αυτή ξεκίνησε το 1994, όταν ο Miklos PERSANYI διορίστηκε Γενικός Διευθυντής του ιδρύματος.
Στα επόμενα χρόνια τα ιστορικά κτίρια – τα οποία συμβάλλουν στη μοναδική ατμόσφαιρα του ζωολογικού κήπου γίνονται γνωστά σε όλο τον κόσμο – ανακατασκευάστηκαν υπό την καθοδήγηση της Vilma Bogsch μεταξύ του 2003 και του 2007. Εν τω μεταξύ, οι βιότοποι των ζώων έχουν διευρυνθεί και εκσυγχρονιστεί, και έχουν μια πιο φυσική αισθητική. Η ανοικοδόμηση επηρέασε κάθε γωνιά του ζωολογικού κήπου.
Την επαγγελματική επιτυχία ακολούθησε η γέννα του πρώτου ρινόκερου που γεννήθηκε ποτέ με τεχνητή γονιμοποίηση το 2007.
Ο ζωολογικός κήπος της Βουδαπέστης και ο Βοτανικός Κήπος θα γιορτάσουν την 150η επέτειό τους το 2016. Στο ζωολογικό κήπο έχει πρόσφατα χορηγηθεί ένα νέο έδαφος για πρώτη φορά στην ιστορία του, το οποίο έχει ιδιαίτερη σημασία: Τώρα είναι η ώρα για την επέκταση.
Αν όλα πάνε καλά, οι περισσότερες εργασίες που προβλέπονται στο νέο χώρο θα έχουν ολοκληρωθεί μέχρι την 150η επέτειο. [/su_spoiler]
]]>
Στη διάρκεια της μακράς ιστορίας των 2.500 ετών, η πόλη (πρώτα γνωστή ως Βυζάντιο, στη συνέχεια ως Κωνσταντινούπολη και από το 1930 ως Ιστανμπουλ) ήταν ένα πολιτιστικό χωνευτήρι.
Η Κωνσταντινούπολη δεν είναι πλέον πρωτεύουσα της Τουρκίας, αλλά συνεχίζει να είναι η οικονομική και πολιτιστική δύναμη της, επιβεβαιώνοντας το ρόλο της ως Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης το 2010 και την ενσωμάτωση πολλών μνημείων της στη λίστα Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO, μνημεία τα οποία κυμαίνονται από εντυπωσιακά οθωμανικά τζαμιά, βυζαντινές εκκλησίες και κατακόμβες, στύλους ελληνιστικών ναών και ερείπια τεράστιων μεσαιωνικών τειχών.
Πέρα όμως από την βυζαντινή και οθωμανική της κληρονομιά, η Κωνσταντινούπολη είναι μια ταχέως αναπτυσσόμενη οικονομία η οποία έχει συμβάλει στην άνθηση των τεχνών και της μουσικής, με πληθώρα νέων μπαρ, κλαμπ, γκαλερί τέχνης, εστιατόρια και καταστήματα σχεδιαστών μόδας.